Fryderyk Chopin – Nokturn op. 9 nr 2

Kolejna edycja Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina powoli dobiega półmetka. Z tej okazji postanowiłem przygotować małą niespodziankę  dla flecistów  i sympatyków twórczości Fryderyka Chopina.

Dzisiaj prezentuję własne opracowanie  Nokturnu op. 9 nr 2.   – tym razem jest to duet  fletów sopranowego i tenorowego .Utwór pierwotnie napisany jest w tonacji Es-dur. Aby umożliwić jego wykonanie na fletach prostych dostosowałem tonację do skali instrumentu. Opracowanie zawiera sporo przygodnych znaków chromatycznych. Jeśli napotkasz trudność lub po prostu nie wiesz jak zagrać któryś z dźwięków, skorzystaj z naszej tabeli chwytów.


Posłuchaj opracowania:

Klikając w poniższy obrazek możesz pobrać nuty:
plik pdf zawiera partyturę oraz wyciąg poszczególnych głosów

Fryderyk Chopin, Nokturn op.9 nr. 2


Utwór pochodzi ze zbioru trzech nokturnów skomponowanych przez Fryderyka Chopina w latach 1830-1831. (I – b-moll, II – Es-dur, III – H-dur).
Nokturny zostały wydane po raz pierwszy w Paryżu w 1833 nakładem wydawnictwa M. Schlesinger i dedykowane są francuskiej pianistce, kompozytorce i nauczycielce Marii Pleyel (1811-1875).

Nokturn ten jest jednym z najbardziej znanych utworów tego gatunku. Już Jan Kleczyński pisze:

„ten jeden drobny nokturn zrobił furorę w Paryżu”

oraz:

„dla swojej popularności w salonach uczynił Chopin tym utworem więcej niż dziełami szerszego pokroju”.

We wspomnieniach Wilhelma von Lenza muzyk wspomina czasy, gdy brał u Chopina lekcje fortepianu. Pisze:

„Najwięcej dręczyłem go znanym Nokturnem Es–dur z op. 9. Był on wtedy w modzie… Gdy Chopin był zadowolony z ucznia, kreślił na jego nutach krzyżyk. I ja zostałem – na swoim egzemplarzu Nokturnu – zaszczycony takim krzyżykiem. Na lekcji następnej otrzymałem drugi. Przyszedłszy raz trzeci – znowu to samo. „Teraz niech mi Pan da już święty spokój!” – zawołał Chopin. „Oto trzeci krzyżyk! Przyznaję, że jak na Pana – Nokturn został odegrany doskonale. Ale teraz – dosyć!” Bąknąłem: „Ależ Pan gra go tak przecudnie, jak nikt inny.” „Myli się Pan. Liszt umie grać go równie dobrze” – przerwał mi Chopin. I uparł się, i nie chciał zagrać. Lecz wpisał mi w nutach pewne drobne dziwnie piękne warianty. Nuty jego były drobniusieńkie, a przecież wyraźne i czytelne”.

2 thoughts on “Fryderyk Chopin – Nokturn op. 9 nr 2

  1. Pingback: Fryderyk Chopin – Nokturn op. 9 nr 2 – panu.pl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *